35e JUMELAGE MET IJSSELSTEIN

IN SPORTHAL VOSSENBERG HERENTALS OP 16/ 17 SEPEMBER 2017.

Op 18 september 2017 stond een belangrijke dag op de kalender van vele Apollo spelers want de jaarlijkse uitwisseling met zustergemeente Herentals zou gaan plaatsvinden. Bovendien was het dit jaar alweer het 35e jaar dat de uitwisseling plaatsvond, dus om de onderlinge vriendschap nog eens overduidelijk te onderstrepen, werden we met de voltallige delegatie uitgenodigd om al op zaterdag 17 september te verschijnen en deel te nemen aan festiviteiten die bij een 35-jarige vriendschap horen. Nu laat “een Hollander” zich graag voor een feestje uitnodigen en zeker als het dan ook nog eens onze Belgische vrienden zijn die het organiseren, want die houden wel van een feestje. Dus op zaterdagochtend trokken we met ruim 25 mensen alvast naar Herentals. Na aankomst en een lekkere lunch werden we -in tegenstelling tot andere jaren waarin we nogal eens in Antwerpen uit gaan- nu eens rondgeleid door de bezienswaardigheden van Herentals met een heuse gids. En Herentals blijkt een stuk groter te zijn dan ieder van ons wist, want na een stadswandeling van 3 uur waren we deelgenoot van vele details van Herentals.

Na afloop van de wandeling werden we ontvangen in het mooie stadhuis, de Lakenhal, waar bleek dat ook het gemeentelijk bestuur van Herentals behoorlijk uitgepakt had om de bijzonder uitwisseling te onderstrepen. De burgemeester en de schepen (wethouder) van cultuur hebben ons toegesproken en de schepen van sport had ondanks haar vakantie toch voor een videoboodschap gezorgd om ons toe te spreken. Na de vernederende referentie naar de prestaties van het NL mannenvoetbal te hebben doorstaan werd vooral de parallel getrokken tussen het Nederlandse “bed”minton en Belgische “bad”minton met een aantal mooie verwijzingen naar baden en bedden. Duidelijk werd echter ook dat men vooral ook het bijzondere inziet van de jarenlange vriendschap en daar hebben we met een borrel op geproost met zijn allen.

Na afloop van deze borrel waren we uitgenodigd om allemaal naar de kantine van de sporthal van Herentals te komen en deze was omgetoverd tot een feestzaal waar een DJ muziek voor ons draaide en buiten een “frietkot” op wielen stond die onbeperkt (reputaties schrijden ons kennelijk voort) friet, frikandellen, kroketten, kaasschijven en knakworsten bakte. Dankzij de goede inspanningen van sommigen is het gelukt om bijna iedereen op de dansvloer te krijgen. Ondertussen waren er in de hal ook een aantal bowl banen uitgelegd en het werd al snel duidelijk waarom de meesten van ons niet op een balsport zitten…

Tegen het einde van het feest hebben we ons laten adviseren waar we nog even konden na-borrelen en grappig genoeg kwamen 4 verschillende groepen Apollo-ers (inclusief begeleidende sporters van Herentals) allemaal in dezelfde kroeg terecht, Den Thijs. Kan er ook mee te maken hebben dat het de enige kroeg was waar nog leven in zat, of dat ze hun slogan “een kroeg waar zowel jong als oud zich thuis voelt” zeker waarmaken. Een aantal Apollo-ers waren zo verstandig om het bed op te zoeken, maar het overgrote deel heeft zich tot in de kleine (en inmiddels al bijna weer grote) uurtjes vermaakt.

De volgende ochtend aan het ontbijt bleek pas hoe groot de impact op de groep was. Er moest veel nagepraat worden, details uitgewisseld en natuurlijk goede roddels of waarheden met elkaar uitwisselen. Maar onmiskenbaar was de algehele toestand van vermoeidheid die past bij minder dan 50% van de normaal voorgeschreven nachtrust van 8 uur. Sterker nog: bij de koffie/broodjes en het zuchtend inslaan in de sporthal werd al snel duidelijk dat het wel eens heel moeilijk kon gaan worden om de in 2016 veroverde wisselbeker weer mee terug te nemen naar IJsselstein.

Maar vol goede moed zijn we aan het toernooi gestart, bleek ook nu de gemeentelijke vertegenwoordiging weer aanwezig te zijn en zelfs een poging te doen om door een kleine clinic van een Herentals speler haar eigen benoemde niveau van “strandbadminton” te verhogen. In 7 rondes met 10 wedstrijden van 25 minuten moesten we elkaar bestrijden en werden de Nederlandse tekorten tegenover een zeer groot aantal Belgische deelnemers (25-45) gecompenseerd door Herentals mensen voor Apollo te laten uitkomen. En zoals de Belgische organisator zo mooi zei bij het bekendmaken van de puntenverdelingen: in de eerst 5 rondes heeft Herentals Apollo werkelijk verpletterd, maar in de laatste 2 rondes kwam een inmiddels ontnuchterde groep Hollanders nog aardig terug. Het totale puntenverschil viel ons eigenlijk nog mee: bijna 3100 van ons tegen ruim 3700 voor Herentals, maar de einduitslag was toch zeer duidelijk: 44-26 in het voordeel van Herentals.

 

Na uitwisseling van vele vriendelijkheden, toespraken van de voorzitters, de organisator, ondervoorzitter Dirk Pauels die het stokje gaat doorgeven naar een volgende generatie, gemeentelijke vertegenwoordig en de speciaal op bezoek gekomen Nederlandse afgevaardigde van de IJsselstein-Herentals jumelage commissie Rob Meijne, uitwisseling van mooie cadeaus en waardering voor de clubs, vrijwilligers en vooral spelers en langdurige vriendschappen, hebben we nog het buffet (inclusief Belgisch dessert buffet waar sommigen maar moeilijk weg te krijgen waren) met elkaar genuttigd en zijn we “een beetje moe maar voldaan” en volkomen terecht bekerloos weer teruggekeerd naar IJsselstein. Volgend jaar komen de spelers van Herentals weer op bezoek in IJsselstein en afspraken zijn nu al gemaakt over pre-toernooi uitgaansavonden (meervoud!) zoals alleen echte vrienden dat doen.

Jeroen Keuning.

**********

 

 

Verslag Herentals toernooi 2016

Op 18 september heeft de jaarlijkse uitwisseling van BC Apollo met onze zuiderburen, Herentalse badmintonvereniging, plaatsgevonden. De roden (Belgen) tegen de blauwen (Nederlanders)! Het was weer een gezellig weerzien van oude bekenden en nieuwe aanwas.
Alles begon natuurlijk met een ontmoeting de dag ervoor. Steff, Pieter, Tim en  Marnix waren zelfs al op vrijdag gekomen om IJsselstein onveilig te maken. Hele Boswandelingen verder troffen wij hen in de Stee.  Een gezellig weerzien! Dat het eten lang op zich liet wachten deerde niet, boswandelingen te over! Nadien even binnen wippen bij de Punt, alwaar onze Belgische vrienden het na een partijtje biljart al snel voor gezien hielden. Te oud voor deze jonge gasten. Samen met Diana en Melanie trokken zij naar Bakkers, Bas, Erik, Karin en Betty bleven nog even hangen. Maar ook daar was het de Belgen niet helemaal naar het zin. De dag ervoor hadden zij zich waarschijnlijk al verbonden aan het Karrad, wij weten niet hoe laat ze daar vertrokken, maar de volgende ochtend waren zij een half uur te laat in de IJsselhal!
Daar troffen we voor de lunch met croissants, verse jus d´orange en broodjes kaas/ham, de overige zuiderburen. Het was maar een klein clubje van bestuurs-en  AC-leden om al die Belgen te ontvangen. Gelukkig waren David en Betty er ook om het geheel wat meer body te geven. Zij aten een overheerlijke tosti aan de bar! Volgende keer worden voor de lunch en ontvangst weer alle deelnemende Apollo-ers uitgenodigd. Dat schept immers een band voor de gehele dag.
Er was veel jeugd mee, een van de tafels in de IJsselhal zat er helemaal mee vol! En dat is toe te juichen want die moeten immers de jumelage voort gaan zetten.
De wedstrijden waren erg spannend. Wie o wie zou een jaar lang de beker mee naar huis mogen nemen? Zou Nederland nu meer kans maken omdat drie toppers van België ontbraken?
Er waren meer heren dan dames aanwezig en enkelen daarvan mochten dan ook de ¨enkel¨ spelen. Bijna iedereen speelde 3 of 4 partijen. De Belgen kwamen helaas een (1) dame tekort. Gelukkig kon Apollo de helpende hand bieden. Onze Mel (Melanie) heeft zich hiervoor beschikbaar gesteld. Plots verscheen zij in het rood op de baan. Uiteraard hoopte ze te verliezen omdat ze voor ons kluppie is, maar sportief speelde ze haar wedstrijden voor Herentals. Ze voelde zich gevleid dat ze deze match voor Herentals mocht spelen. Het rode duiveltje ontpopte zich samen met Mariet werkelijk als een rode duivel, werd erg fel en gaf alles om toch te kunnen winnen.  Het hielp ook dat Diana en Betty haar tegenspelers waren, ze moest en zou winnen! We weten nu hoe Melanie in werkelijkheid kan spelen! Ze houdt zich dus altijd in op de dinsdag. In het achterhoofd wist ze natuurlijk al dat de beker veilig gesteld was voor Nederland.
Het was weer een gezellige dag met onze vrienden uit Herentals. Altijd leuk ze allemaal weer te zien, de Dirken, Danny, Tim, ja allemaal!
Ennuh… de beker staat mooi te glimmen in Nederland!